Παρουσιάζονται τα τρία βασικά επιστημολογικά παραδείγματα (το θετικιστικό - συμπεριφοριστικό, το ερμηνευτικό - εποικοδομιστικό και το κριτικό - χειραφετικό) με στόχο να αποτελέσουν τα θεωρητικά πλαίσια εντός των οποίων θα συζητηθούν και να σχολιαστούν όσα παρουσιαστούν στη συνέχεια (Αναλυτικά Προγράμματα, εκπαιδευτικά υλικά, διδακτικές πρακτικές ή συμπεριφορές εκπαιδευτικών, μέθοδοι αξιολόγησης).

Εστιάζουμε στους βασικούς συντελεστές της διδασκαλίας αναλύοντας κύρια (πολύ γνωστά και διαδεδομένα στη διεθνή βιβλιογραφία) μοντέλα σχεδιασμού και ανάπτυξης αναλυτικών προγραμμάτων, όπως και την έννοια του παραπρογράμματος, τις διαδικασίες συγγραφής και διάχυσης των σχολικών εγχειριδίων στην Ελλάδα και το ρόλο του εκπαιδευτικού σήμερα (κυρίως απέναντι στο αναλυτικό πρόγραμμα και το σχολικό εγχειρίδιο).

Εδώ παρουσιάζουμε αδρομερώς βασικές διδακτικές μεθόδους, δίνοντας έμφαση στην: εισήγηση / διάλεξη / από καθέδρας λόγος / «παράδοση» γνωστικών περιεχομένων, το διάλογο ή συζήτηση, τη συνεργατική διδασκαλία και μάθηση (διδασκαλία σε ομάδες), τα σχέδια δράσης (projects), την επίλυση προβλήματος και τις διδακτικές μέθοδους που αξιοποιούν τις τέχνες (θεατροκεντρικές προσεγγίσεις: δραματοποίηση, παίξιμο ρόλων, ταμπλώ βιβάν, αξιοποίηση της μουσικής, της ζωγραφικής). Η παρουσίαση των διδακτικών μεθόδων συνοδεύεται από παράθεση και συζήτηση συγκεκριμένων διδακτικών παραδειγμάτων, όπως και με σχετικές προσομοιώσεις.

Στην τελευταία αυτή ενότητα αναφερόμαστε σε θέματα εκπαιδευτικής αξιολόγησης. Κύρια ζητήματα που θα προσεγγίσουμε: Πώς μπορεί να κριθεί το έργο που παράγεται από τη σχολική μόνάδα, ή η αποτελεσματικότητα ενός αναλυτικού προγράμματος, ποια είναι τα κριτήρια ποιότητας ενός σχολικού εγχειριδίου, πώς μπορεί να αξιολογηθεί ένας εκπαιδευτικός, υπάρχουν εναλλακτικές μέθοδοι αξιολόγησης των μαθητών (πέρα από την τυπική, παραδοσιακή, ποσοτική αξιολόγηση μέσω διαγωνισμάτων και βαθμολογίας).