Χιλιάδες χρόνια τώρα, σ' όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες και σ' όλες τις τάξεις των κοινωνιών, διατηρούνται οι ασύμμετρες κοινωνικά σχέσεις μεταξύ των φύλων. Για την αναπαραγωγή αυτών των σχέσεων χρειάστηκε όχι μονό όλη η δύναμη των ιδεών, των νόμων, των δομών της οικογένειας, αλλά επίσης το γεγονός ότι οι άνδρες ιδιοποιήθηκαν τα μέσα, τις τεχνικές, τα πλέον ανεπτυγμένα εργαλεία της κοινωνικής παραγωγής και, κατά συνέπεια, όλες τις πλευρές της κουλτούρας, τη γλώσσα, την επιστήμη την καλλιτεχνική δημιουργία κλπ. Όλα αυτά εκφράζονται κυρίως μ' έναν ισχυρό κοινωνικό και ιστορικό προσδιορισμό της ασυμμετρίας που έχει αντίκτυπο στο σύνολο των σχέσεων, και μάλιστα των προσωπικών, ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες, πάνω στην οικογένεια, τη σεξουαλικότητα κλπ. Πρόκειται για ολόκληρο κοινωνικό οργανισμό υποβάθμισης του ενός φύλου, που αναπαράγεται και που, σε ιδεολογικό επίπεδο, εμμένει σε μια θέση αντιεπιστημονική, αντιδιαλεκτική και ανιστόρητη, καθολικά, εντούτοις, αποδεκτή: Πώς πρόκειται, δηλαδή, για γεγονός απολύτως "φυσικό", καθώς οι βιολογικοί προσδιορισμοί συνεπάγονται μηχανικά και αναπόφευκτα την κατωτερότητα της θέσης και του ρόλου των γυναικών.